✉️ Begeleidend schrijven aan Inneke Van Den Bosch (VDAB) — de stopzettingen van vroegere IBO's

Aan: inneke.vandenbosch@vdab.be
Hoe meesturen: als aparte bijlage bij de mail v3 (pdf: knop hieronder → "Opslaan als PDF"), samen met het opleidingsplan IBO-plus v2
Bestandsnaam pdf: Natureplay – toelichting stopzettingen IBO – 20-10-2026.pdf
🔒 Enkel voor jou — niet meesturen.
✉️ mail v3 openen📎 opleidingsplan v2
Natureplay BV · Paviljoenstraat 10, 2440 Geel · fun@natureplay.design · 0488 48 39 99 Aan Inneke Van Den Bosch, bemiddelaar bouw en hout, VDAB Herentals Ter attentie van mevrouw Scharlaeken en de centrale experten Geel, 20 oktober 2026 Betreft: toelichting bij de stopzettingen van vroegere IBO's bij Natureplay – aanvraag IBO-plus Benny Sterckx Dag Inneke Naast ons antwoord op de bedenkingen van de juriste wil ik graag apart ingaan op één punt: het aantal stopzettingen. Ik vraag je dit schrijven mee in het dossier te steken, zodat het ook bij mevrouw Scharlaeken en de experten terechtkomt. Eerlijk gezegd raakte deze bedenking mij. Het lijkt nu alsof wij mensen kort laten werken als goedkope werkkracht en hen dan laten gaan, of alsof wij geen goede leerplek zijn. Beide klopt niet. Het is net omgekeerd. Wat deze stopzettingen voor ons betekenden Elke IBO die bij ons start, is een investering. Een ervaren vakman werkt de hele tijd naast de cursist en is in die tijd niet volledig productief. Fouten in duur hardhout dragen wij zelf, want die kunnen wij niet doorrekenen aan de overheid. Terwijl we iemand opleiden, staat ons eigen werk een stuk stil en lopen onze werven vertraging op. In een klein team voelt iedereen elke nieuwe start. Telkens een traject stopte, stonden wij weer aan het begin: opnieuw iemand zoeken, opnieuw de tijd en het geld investeren, en opnieuw alles van in het begin aanleren. Terug naar af. Het was voor ons een processie van Echternach, twee stappen vooruit en één terug. Als wij een samenwerking stopzetten, heeft dat dan ook altijd gegronde redenen. Door onze ervaring met IBO zien wij vandaag sneller of iemand de juiste ingesteldheid wil hebben, en of hij na zijn opleiding ons team mee kan versterken of net niet. Dat heeft ons heel veel geld en energie gekost, en we hebben er zelfs een jaar met verlies door afgesloten. Ik heb mensen soms langer kansen blijven geven dan goed was, ook ten koste van mezelf. Toch blijven wij er moreel van overtuigd dat wij de juiste personen nog zullen vinden, en dat dit een heel mooie maatschappelijke meerwaarde heeft. Daarom blijven wij zelf geven. Maar dat heeft ons al heel wat inspanningen, geld en investeringen gekost, en veel doorzetting gevraagd. Een IBO is voor ons geen voorrecht. Het is een noodzaak voor mensen die een traject nodig hebben, zodat zij de juiste ondersteuning op maat kunnen krijgen. Zonder die steun kunnen wij die ondersteuning niet aanbieden. Wij geven die kansen vanuit onze overtuiging: wie het echt wil en de inzet ervoor toont, ook al kan hij het nog niet, verdient bij ons een plek. In het verleden gaven wij te veel vooraf, en dat heeft ons zuur opgebroken. Net door die kansen te geven, kan een klein bedrijf als het onze zelf in de problemen komen. Daarom moesten wij onze manier van werken aanpassen. Waarom kort en goedkoop voor ons net niet werkt Ons vak is een ambacht dat nergens wordt aangeleerd: speeltoestellen in krom, natuurlijk gegroeid hout, volgens de veiligheidsnorm EN 1176-1177. Zelfs ervaren schrijnwerkers die bij ons als freelancer probeerden, haakten af, omdat zij gewend zijn recht op recht te werken. Het duurt lang voor iemand rendabel werkt en zijn eigen loon opbrengt. Tijdens een IBO kost een cursist ons dus meer dan hij opbrengt. Iemand kort laten werken en dan laten gaan, levert ons niets op. Het kost ons alleen maar. Wij hebben er net alle baat bij dat iemand na zijn leertijd blijft en een vast deel van ons team wordt. Wij zijn niet op zoek naar passanten, maar naar blijvers. Waarom wij de redenen nooit uitgebreid op papier zetten Elke stopzetting gebeurde in overleg met de VDAB-begeleiding, en telkens werd de reden duidelijk gemeld. Wat er precies gebeurde, hebben wij bewust niet uitgebreid beschreven. Wij wilden geen enkele cursist een volgende kans op de arbeidsmarkt ontnemen. Dat die discretie nu tegen ons gebruikt wordt, vinden wij jammer. Daarom zet ik de redenen hieronder op een rij, zonder namen en zonder iemand herkenbaar te maken. Veiligheid • Iemand droeg de persoonlijke beschermingsmiddelen niet, ook niet na herhaalde afspraken. Wij bouwen speeltoestellen volgens EN 1176-1177 voor kinderen, en werken met zware machines. Daarin kunnen wij niet toegeven. • Bij enkele cursisten kwam de veiligheid na maanden nog niet onder de knie. Voor overheidsopdrachten kan dat niet. • Er was sprake van alcohol op het werk. • Er was sprake van drugs op het werk. Met machines, en bij het bouwen voor kinderen, is dat onaanvaardbaar. Inzet en betrouwbaarheid • Iemand was vaak ongewettigd afwezig of te laat. • Iemand ging zitten en deed niets meer zodra er geen toezicht was. • Iemand liet het harde werk aan een collega over en deed zelf weinig. • Er verdwenen herhaaldelijk goederen uit onze stock. Samenwerking in het team • Iemand ging zijn collega's bebazen of commanderen zodra wij er niet bij waren. • Iemand zorgde voor een toxische sfeer in het team, waardoor de collega's onder spanning stonden. • Drie mannelijke cursisten aanvaardden niet dat een vrouw hen op de werf de technieken toonde. Zij pasten wat ze leerden niet toe, wat tot dure fouten in hoogwaardig hardhout leidde. Die kosten kunnen wij niet doorrekenen aan de overheid. • Drie cursisten wisten alles al beter en stonden er niet voor open om iets bij te leren. Het vak zelf • Iemand vond de technische kant van ons werk te moeilijk. • Enkelen kregen het vak niet onder de knie en hadden ook de logica niet mee die dit vak vraagt. • Iemand kwam niet tot een tempo waarmee rendabel gewerkt kan worden voor overheidsopdrachten. Omstandigheden buiten het werk • Iemand deed het werk heel graag, maar vond de verplaatsing op lange termijn te ver. • Iemand deed het werk heel graag, maar thuis werd niet aanvaard dat hij op verplaatsing werkte. • Iemand wilde graag blijven, maar stopte zelf omdat ze een vaste, vooraf gekende dagstructuur nodig had. Ons werk hangt af van het weer, van wat de klant vraagt en van werven die tussendoor komen. Dat kunnen wij nog niet altijd bieden. Met de juiste steun zouden wij ook dat beter willen leren aanbieden. De cursisten die wél een contract kregen Drie cursisten kregen na hun IBO een contract. Wij gaven hen meteen een vast contract, nog voor ze de veiligheid volledig beheersten, omdat wij in hun ingesteldheid geloofden. Bij alle drie liep het daarna anders dan beloofd. Eén medewerker viel kort na zijn vaste indiensttreding voor lange tijd uit. Bij een tweede bleek na de vaste indiensttreding middelengebruik en begon hij de kantjes eraf te lopen. De derde is nog in dienst, maar viel kort na zijn vaste contract bijna een half jaar uit en is nu ongewettigd afwezig. Daarnaast namen wij een medewerker rechtstreeks in vaste dienst, omdat een IBO voor hem niet mogelijk was. Hij gaf ons het vertrouwen dat je in een klein team nodig hebt, en dat is gebleken. Van zijn inzet zijn wij zeer tevreden. Toch werkt hij na meer dan zes maanden nog niet volledig rendabel, en die investering dragen wij volledig zelf. Die kansen hebben ons veel gekost. Bij de medewerkers die wij meteen vast in dienst namen, daalde de inzet zodra het vaste contract getekend was. Daardoor hebben wij een jaar met verlies afgesloten. In een team zo klein als het onze brengt dat de hele werking in gevaar: elke medewerker die uitvalt of de kantjes eraf loopt, voelen de collega's, de werven en de klanten meteen. Wat wij eruit geleerd hebben Vroeger gaf ik van bij de start veel, ook vertrouwen en vrijheid. Wie niet gewoon is aan de flexibiliteit van een klein team, ging daar soms mee aan de haal. Daarom starten wij nu met een stevige basis en duidelijke structuur, en groeit het vertrouwen mee met de inzet, niet omgekeerd. Bij ons kan iemand alleen maar groeien, maar hij moet dat eerst zelf waarmaken. Dat is ook de opbouw in het opleidingsplan van Benny. Juist omdat wij al één medewerker zonder steun begeleiden, kunnen wij een tweede langere leertijd niet alleen dragen. Een objectieve blik van Chris en Els Chris en Els van VDAB begeleidden onze IBO's van dichtbij en kennen de redenen van elke stopzetting. Ik zou het erg op prijs stellen als zij hun objectieve visie aan mevrouw Scharlaeken en de commissie mogen geven. Zij kunnen bevestigen hoe wij met cursisten omgaan en hoeveel wij in hen investeren. Waarom Natureplay voor deze mensen net een goede leerplek is In weinig jobs krijg je zoveel voldoening als bij ons: de reactie van de buurtbewoners en de kinderen wanneer zij hun nieuwe speelterrein in gebruik nemen. Wij zijn ervan overtuigd dat net dat maatschappelijke steentje, waar ook kandidaten uit een kwetsbaardere groep deel van kunnen uitmaken, hen een sterker zelfbeeld geeft. Het geeft hun werk zin, en ze mogen trots zijn op iets waar anderen dankbaar voor zijn. Wij werken op de mooiste, helende plekken: in het bos en in de vrije natuur. Onze missie is mensen te verwonderen, ook wie geen tuin heeft of een veilige plek zoekt. Die impact is groot, en dat werkt heel gunstig in een opleidingstraject voor iemand die erdoor geboeid raakt. Wij zijn ervan overtuigd dat wij een goede leerplek zijn, net omdat wij veel investeren en hoge eisen stellen aan veiligheid en afwerking. Motivatie en de juiste ingesteldheid kunnen wij niet aanleren. Al het andere wel. Voor Benny vragen wij daarom de tijd en de steun die hij nodig heeft om dit vak te leren en te blijven. Alleen zo kunnen wij kansen blijven geven aan wie ze nodig heeft, zonder ons bedrijf in gevaar te brengen. Het aangepaste opleidingsplan IBO-plus zit als aparte bijlage bij deze mail. Met vriendelijke groeten Klaartje Versmissen zaakvoerder Natureplay BV orthopedagoge